20 Sunday, February, 2011
ខ្ញុំបានចេញទៅខាងក្រៅជាមួយអ្នកយកការ
(Reporter)របស់ស្ថានីផលិតការសែតទាហ៊ានវៀតណាម
ការដើរនេះមិនមែនជាលក្ខណះដើរកំសាន្តឡើយតែជាការអនុវត្តការងារជាអ្នកយកការ។
តាមការអង្គេតរបស់ខ្ញុំដើម្បីក្លាយជាអ្នកយកការវាមិនមែនជារឿងងាយទេតែក៏មិនមាន
ន័យថាយើងធ្វើមិនកើតដែរ។
អ្នកយកការត្រូវតែជាអ្នកដែលពូកែនិយាយសួរនិងទំនាក់ទំនងហើយត្រូវមានចំណេះដឹងទូលាយបន្តិច
ក្នុងការវិភាគស្ថានការនិងយល់ពីស្ថានការនៃការយកព័ត៌មាន។លើសពីនេះទៅទៀត គេរត្រូវចេះគោលការច្បាប់នានា
និងចេះបត់បែនតាមស្ថានការណ៍។
រូសរាយរាក់ទាក់ចំពោះមនុស្សគ្រប់រូបដោយមិនប្រកាន់រាល់កាលះទេសទាំងអស់។
……………………………………………………………………………………………………………………….
19 Saturday, February 2011
ខ្ញុំមិនបានចេញទៅដើរកំសាន្តខាងក្រៅទេ គឺខ្ញុំនៅក្នុងផ្ទះពេញមួយថ្ងៃ
ទោះជាយ៉ាងនេះក្តីក៏ខ្ញុំពុំមានអារម្មថាអប្សុកឡើយព្រោះខ្ញុំមានកិច្ចការងារជាច្រើនដែលត្រូវបំពេញ
គឺកានិពន្ឋលើគំនិតដែលមានប្រយោជន៍និងការស្វាស់ស្វែងប្រមូលព័ត៌មានល្អៗដើម្បីចែករំលែក
ដល់បងប្អូនខ្មែរយើងឲ្យទទួលបាននូវពុទ្ឋិ។
……………………………………………………………………………………………………………………….
18 Friday, February 2011
ខ្ញុំបានអនុវត្តការងារនៅក្នុងនាយកដ្ឋានរដ្ឋបាលនៃស្ថានីផលិត ការសែតមនុស្សចាស់វៀតណាម
ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាស្រុកគេមានភាពប្រសើមែនទែន
ដោយរដ្ឋាភិបាលគេយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះ
មនុស្សចាស់ដោយផ្តល់ប្រាក់អាត្រែតឲ្យពេលពួកគាត់មានអាយុចាប់ពី៨០ឡើង
ហើយបើពួកគាត់រស់ដល់១០០ឆ្នាំគេនិងឲ្យជារង្វាន់ដល់ពួកគាត់ថែមទៀតផង។
ខ្ញុំសង្ឍឹងថាមនុស្សចាស់ស្រុកខ្មែរយើងនឹងទទួលបានប្រាក់អាត្រែតដូច
គេដើម្បីឲ្យពួកគាតអាមានភាពសប្បាយរីករាយមុននឹងលាចាកលោកនេះទៅ។
…………………………………………………………………………………………………………………………
17 Thursday, February, 2011
ខ្ញុំបានចូលរួមការតាំពិពរកំពាក្យនៅទីក្រុងហាណូយ ប្រទេសវៀតណាម
ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា គេមានការលើកស្ទួយវប្បធម៌គេមែនទេន។
ក្នុងកម្មវិធីគេមានការសំដែងសិល្បះប្រពៃណីជាច្រើនទាក់ទនងនឹងកាលប្រវត្តិនានា
ការប្រឡងតែងកំណាព្យ និងការកសាងប្រទេសជាដើម។តាមគំនិតរបស់ខ្ញុំ
ខ្ញុំគិតថាវាពិតជាមានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់ក្នុងការថែរក្សានិងលើកតំកើងវប្បធម៌របស់ខ្លួន។
………………………………………………………………………………………………………………………….
16 Wednesday, February 2011
ខ្ញុំបានអនុវត្តការងារនៅក្នុងនាយកដ្ឋានរដ្ឋបាល
នៃស្ថានីផលិតការសែតមនុស្សចាស់វៀតណាម
ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាស្រុកគេមានភាពប្រសើមែនទែន
ដោយរដ្ឋាភិបាលគេយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះមនុស្សចាស់
ដោយផ្តល់ប្រាក់អាត្រែតឲ្យពេលពួកគាត់មានអាយុចាប់ពី៨០ឡើង
ហើយបើពួកគាត់រស់ដល់៧០-១០០ឆ្នាំគេនិងឲ្យជារង្វាន់ដល់ពួកគាតថែមទៀតផង។
ខ្ញុំសង្ឍឹងថាមនុស្សចាស់ស្រុកខ្មែរយើងនឹងទទួលបានប្រាក់អាត្រែតដូចគេ
ដើម្បីឲ្យពួកគាតអាមានភាពសប្បាយរីករាយមុននឹងលាចាកលោកនេះទៅ។
